ملا محمد مهدي النراقي ( مترجم : مجتبوي )
291
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي )
و ضرر زدن به بندگان خدا « . و همچنين ضد آن ، يعنى نفع رساندن به مسلمان نزديك است به معنى ضدّ ايذاء و اخصّ از آن است . بنابراين آنچه بر مدح آن دلالت دارد بر مدح اين نيز دلالت مىكند . و شكَّى نيست كه رساندن نفع به مؤمنان از صفات و افعال شريف است . و اخبار وارده در فضيلت آن بسيار است . رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « الخلق عيال اللَّه ، فأحبّ الخلق إلى اللَّه من نفع عيال اللَّه و ادخل على اهل بيته سرورا » « خلق عيال خداوندند ، پس محبوبترين آنها نزد خدا كسى است كه براى عيال خدا سودمند باشد و خانواده اش را شاد سازد » . و از آن حضرت صلى اللَّه عليه و آله و سلَّم سؤال شد : « من أحبّ النّاس إلى اللَّه ؟ قال : انفع النّاس للنّاس » « محبوبترين مردم نزد خدا كيست ؟ فرمود : كسى كه براى مردم سودمندتر باشد » . ( 1 ) و فرمود : « خصلتان من الخير ليس فوقهما شيء من البرّ : الايمان باللَّه ، و النّفع لعباد اللَّه » « دو خصلت است كه نيكوتر از آن چيزى نيست : ايمان به خدا و سودمندى براى بندگان خدا » . تنبيه مذمّت ظلم به معنى اخصّ بدان كه ظلم گاهى به معنى ضد عدالت است ، و آن تعدّى از حدّ وسط در هر چيزى است ، و ظلم به اين معنى جامع همهء رذائل است - چنان كه به آن اشاره شد - و اين ظلم به معنى اعم است و گاهى لفظ جور نيز بر آن اطلاق مىشود . و گاهى مراد از آن مترادف زيان رساندن و اذيّت كردن ديگرى است ، كه شامل كشتن و زدن و دشنام و تهمت و غيبت و گرفتن مال او به قهر و غارت و غصب و دزدى است يا غير اينها از گفتار و كردارى كه باعث اذيّت ديگرى باشد . و اين همان ظلم به
--> ( 1 ) اين دو حديث را با « اصول كافى » : باب همت گماردن به امور مسلمين ، تصحيح كرديم . .